dinsdag 28 december 2010

Poeh...

Ondertussen al sinds vrijdag de pilletjes in huis tegen de overgangsklachten. Ik had al hoofdpijn en dat werd afgelopen zondag alleen maar erger.
Net als buikpijn nu dus.
Ik zit nu nog in pj. Allereerst omdat het gewoon vakantie is in mijn hoofd.
Maar verder omdat ik buikpijn heb en staan gewoon niet lekker is.
Ik ga eerst maar even een paracetamol halen en een koppie thee erbij.
Gelukkig heeft ML Hannah net onder de douche gehad, dus die kan er weer even tegenaan.
baal baal baal...
En nu maar hopen dat de pilletjes wel werken tegen de depressie he..

woensdag 22 december 2010

Depressief door de overgang

Ja, laten we het zo maar noemen, iets anders is het niet toch?
Hoe lief iedereen ook voor me is, het helpt allemaal niks.
Dus het is ook niet zomaar iets wat ik voel.
Best rot zeg maar!
Gisteren de gynpoli gebeld, ik krijg nu livial voorgeschreven.
Werkt tegen overgangsklachten. Als het goed is krijg ik vandaag het recept.
En dan ga ik het zsm ophalen bij de apotheek.
Hopelijk is het dan snel weer over!

maandag 20 december 2010

Van binnen en van buiten

Van binnen en van buiten is een groot verschil.
Ben ik van binnen onrustig, van buiten zie je niks aan mij.
Van binnen zit iets wat eruit moet, maar van buiten houd ik me rustig.
Ik ben van binnen moe van alle emoties, van buiten probeer ik te lachen en blij te zijn.
Ik ben moe van het wachten op iets waar ik naar verlang, moe van alle uitstel moe van alles wat het tegenhoud.
Ik verlang naar een antwoord, het weten wat het wordt. En ja of een nee dát is wat ik wil.
Want een antwoord geeft mij de kans om te verwerken wat ik meemaak, een antwoord stopt de achtbaan aan emoties waar ik nu inzit.
Ik wil aan de noodrem trekken maar die is er niet, ik moet door tegen mijn wil in.
Maar ik wil eruit!

Ik voel me rot, herken mezelf niet meer in hoe ik reageer, ik kan kattig en vreselijk sjaggo zijn. Thuis, dat is binnen, maar van buiten, tegen anderen? Ik wil mijn masker af doen en even flink gillen, huilen. Maar ik kan het niet. Want zo zit ik niet in elkaar.

Help?

donderdag 16 december 2010

Winnie de poes is...

... een jeweetwelkater!
Ja hij moest er toch echt aan geloven. Zijn gedrag liet te wensen over hij wilde vaker de hort op dan ik de deur open wilde doen. En liefst zat hij de hele tijd te miauwen.
Daarnaast werd hij wat wild en gemeen tegen Hannah en dat is ook niet zo fijn.
Dus nu zijn z'n ballen dr af...
En het is allemaal goed gegaan hoor.
Om half tien was hij aan de beurt en deed hij nog heel stoer toen het slaapmiddel werd ingespoten. Eenmaal weer in zijn bakkie was hij binnen 5 min. in dromenland.
Toen hij dus echt aan de beurt was ben ik maar gaan haken, ik hoef dr echt niet bij te zijn.
Hij kwam terug helemaal voor pampus in zijn bakkie gelegd. Op z'n buik en zijn poten naast zijn lijf. Ogen open en een glazige blik.
Hij zal zo wel wakker worden en als hij zijn koppie kan optillen mag hij naar huis werd er gezegd.
De arts liep terug naar de behandelkamer en deed de deur dicht en ja hoor daar ging dat koppie! Alsof hij het begrepen had en geen minuut langer wilde blijven.
Ik heb nog even gewacht tot hij de rest van zijn lijf ook bewogen had en ben gaan betalen voor dit grapje.
Toen hij thuis uit zijn bakkie wandelde ging dat best nog wankel en hij verloor snel zijn evenwicht. Tijdens het door de kamer wandelen moest hij regelmatig even bijkomen waarbij hij met zijn neus op het laminaat een paar keer diep zuchtte en vervolgens weer verder liep.
Toen hij eenmaal gerust gesteld was dat hij écht weer thuis was is hij in zijn eigen zachte knuffelmandje gaan liggen en heeft Hannah hem voorgelezen.

Inmiddels rent hij weer achter me aan alsof ik eten in mijn zak heb zitten en komt hij gewoon weer kroelen en op het toetsenbord tikken.
Hij is wel wat slaperiger maar dat zal na vandaag ook wel over zijn want dan is de verdoving uitgewerkt.
En dan kunnen we hem straks met een gerust hart een nacht naar buiten sturen toch?

En omdat hij inmiddels ook zijn eerste sneeuw heeft meegemaakt hier nog een mooie foto ervan.


En als wij niet op tijd de deur weer opendoen laat Winnie zo weten dat hij naar binnen wil:

Ik ben er weeeer

En ik heb het inmiddels wel drukker hoor!;)
Ik ben natuurlijk bezig geweest met herstellen van de operatie. En dat is écht goed gegaan. Nu ik alles weer mag kan ik voor mijn gevoel beter uit de voeten.
Ik heb een mutsje gehaakt voor Hannah.
Oma heeft een trui gebreid voor Hannah en is al aan de tweede bezig.
Ik heb ein-de-lijk Hannah's nieuwe jurk af, dit keer op tijd voor kerst ;)
Ik heb kerstkaarten verstuurd, een kerstpakket gemaakt inclusief freubels.
En daarnaast natuurlijk allerhande dingen in en om het huis en in verband met andere taken.
Afgelopen zaterdag een concert met koor in Apeldoorn en aanstaande donderdag een Kerstconcert in de grote kerk in Dordrecht.

Maar ondertussen had ik mijn blogs ernstig verwaarloosd.
Dus daar moet ik natuurlijk wel wat aan doen!

donderdag 4 november 2010

Nog even dit:

Pfff, ik verveel me zooooo
Zucht. Ik mag natuurlijk niks tillen, niet reiken of teveel bukken.
Dus écht huishouden zit er niet in.
En ik houd er wel van om huis te houden en niet perse het huishouden dan zeg maar...
Maar dat wordt em niet he.

Niet stofzuigen of dweilen, niet stoffen boven mijn bereik en geen wasmanden tillen.
Dus Freddy tilt de natte was naar zolder, waar ik het met Hannah ophang. Als het droog is haal ik het met Hannah af en tilt Freddy het naar beneden, waar ik het opvouw en strijk en dan kan Freddy het weer naar boven tillen alwaar we het in de kasten stoppen.
Stofzuigen en dweilen moet Freddy ook doen, net als bijna alle boodschappen opruimen.
Eten koken gaat nog wel maar zware pannen tillen als ik ze handevol per keer gevuld heb mag weer niet, dus zelfs afgieten is eigenlijk taboe...

Verder dan was opgangen, afhalen, opvouwen, strijken en opruimen én een wc schoonmaken hier en daar, af en toe een doekje over iets kom ik niet.
En dat is niet veel hoor!

Dus ik verveel me. En als ik dan in mijn hoofd haal dat ik wil naaien ofzo, je raad het al, moet ik dat ruim van te voren bedenken, dan kan Freddy de naaimachine op tafel zetten....

maandag 1 november 2010

Vanaf vandaag..

.. gaan we budgetteren!

En dat is broodnodig.
Ondanks het riante salaris die wij maandelijks mogen ontvangen gaat er toch vaak meer geld uit dan er in komt.
Hoewel we nooit rood staan, dát kan gelukkig niet, wordt de spaarrekening de ene maand gespekt en de andere maand weer leeggetrokken...

Dus, ik heb een hele lijst met reserveringspotjes voor van alles en nog wat. Zodat áls er een uitgave gedaan moet worden, we het geld al opgespaard hebben ipv bij elkaar moeten sprokkelen.

Ik ben weer begonnen met het maken van een weekmenu, dit zorgt ervoor dat ik niet 4 pakken rijst in de kast heb staan en na een week de inhoud van de koelkast kan weggooien. Zo hebben we iedere week wel een restjesdag, wat ook lekker is want opgebakken stamppot is zo mogelijk nóg lekkerder dan het origineel. Daarnaast geeft het dan niet als we over hebben, het kan later alsnog gegeten worden.

Dus.. iemand nog tips? Trucjes, ideetjes etc?
Want vanaf nu gaat het gebeuren. Eerst tot het einde van het jaar even aftasten hoe het gaat, welke dingen goed zijn en welke niet handig. En dan per 1 jan voor het echie ;)

vrijdag 29 oktober 2010

Écht thuis!

Ja!
Zomaar ineens besloten we om maar gewoon naar huis te gaan, Hannah en ik.
Gisteravond had mijn vader kerkenraad thuis, en vandaag zou hij met mijn moeder weg zijn ivm de vouwwagen.
Dus waarom dan niet gewoon naar huis en daar niks doen? Ik voel me, gezien de omstandigheden, uitstekend! Dat was na de vorige operatie dus pas na een week of 4.

En aangezien ik een perfecte hulp heb thuis, komt het vast helemaal goed.
Ik heb heerlijk geslapen in mijn eigen bed, gedouched in mijn eigen badkamer en ontbeten met mijn eigen spul. Mijn eigen pc blijkt toch ook onontbeerlijk.. net als mijn eigen bank met hocker waar mijn benen heerlijk op kunnen luieren.

Maar inmiddels blijkt dat je ongemerkt toch teveel doet. De waterkoker is eigenlijk te zwaar om te tillen, dus doe ik er maar minder water in. Brood smeren doe ik gewoon zittend, anders is het ook te vermoeiend. Hannah aanschuiven aan tafel.. tja... en ga zo maar door.

Ik heb inmiddels al een verrassend lange lijst aan werkzaamheden afgehandeld en dat voor iemand die niet mag tillen, rijken, bukken, duwen en trekken.. En dat voor nog een week of 4.

En ohja.. ik bedacht me vannacht, het was écht pas 10 dg geleden dat ik ben geopereerd!

maandag 25 oktober 2010

Zo. dan nu weer een update!

Uiteindelijk heeft de gyn zo besparend mogelijk geopereerd. Hij heeft het litteken gebruikt van de vorige operatie, dit zorgt ervoor dat er niet nóg een litteken is waar endo aan kan knagen zeg maar, en het geeft genoeg ruimte om goed rond te kijken. De beide eierstokken zat een cyste in, die zijn leeggehaald en de eierstokken weer gehecht. beide eierstokken zaten ook verkleefd en zijn nu weer netjes gelegd. Verder was het vrij schoon in de buik, veel beter in vergelijking met 3 jaar geleden.

Dat het goed schoon was is ws ook de reden dat ik me verder goed voel. Ik heb amper pijn gehad, en ben nu pijnvrij op wat trekken aan het litteken na! Gelukkig maar want mijn maag werd ernstig ziek van al die pijnstillers waar ik nu gelukkig mee kan stoppen.

Alleen moet ik nu wél weer in de overgang. De gyn is er in gespecialiseerd en hij en de wetenschap zijn ervan overtuigd dat een schoonmaak operatie samen met een tijdje geen cyclus de kansen ernstig vergroten mbt het stoppen van endometriose én een eventuele zwangerschap. Nu dit dus beide doelen dient die wij voor ogen hebben kan ik het veel makkelijker ondergaan. Ik weet nu wat me te wachten staat en daardoor kan ik het makkelijker accepteren dan vorige keer.
Bijkomend voordeel is ook dat ik nu de buik meer kans kan geven om te herstellen waardoor het dragen van een kleintje in de buik straks ook minder zwaar is evenals de bevalling.

Allemaal wel positief nieuws toch!

In de nacht van za op zo ben ik op de wc flauwgevallen. Iets met darmen die niet op gang wilden komen en weet ik het wat. Maar goed ik weet dat ik met mijn broek op mijn knietjes aan het koordje trok en wakker werd in bed .meteen alle toeters en bellen erbij. maar bloeddruk was uitstekend evenals de hb (8,5) dus het lag er echt aan dat ik niet lekker was van mijn darmen. En dat komt bij mij wel vaker voor.
Gister hebben ze de darmen maar even geholpen en sindsdien voel ik me wat dat betreft kiplekker.

Ik zit nu thuis bij mijn moeder. Daar mag ik nog even aansterken en dan hoop ik snel weer naar mijn eigen huis te vertrekken.

woensdag 20 oktober 2010

Daar gaan we!

Spanning, maar geen sensatie.
Gisteren voor even afscheid genomen van Hannah.
Ze weigerde een kus en een knuffel te geven, ze weet meer dan je denkt dus.
Nog even wat paperassen in orde gemaakt, batterijen voor van alles opgeladen.
Vermaak opgezocht, tas ingepakt.
En dan gaan we zo naar het ziekenhuis.

8.30 ben ik aan de beurt, de eerste vandaag.

Spanning, maar geen sensatie.
Maar ook een vertrouwen dat God doet wat goed is.

woensdag 13 oktober 2010

Als jullie me missen...

.. dat zou kunnen.
Ik heb het druk, in mijn hoofd, in mijn huis met van alles en nog wat.
Dingen opruimen, dingen afmaken, taken die ik op mij heb genomen, met of zonder verzoek. En dan de komende operatie.
Ik heb het dus druk en verwaarloos wat verwaarloosd kan worden.
Maar ik laat het nog wel even weten, das toch aardig he ;)

donderdag 26 augustus 2010

Lekker gezongen

Hehe! Het seizoen van koor is weer begonnen. Vanavond mochten we lekker zingen.
Hoewel ik blij was dat het vakantie was. Niet meer elke donderdagavond tot tien uur bezig te zijn. En niet meer de 'verplichting' om die donderdagavond vrij te houden.
Na vanavond besef ik weer hoe ik het gemist heb! Vol hartenlust zingen, én uit volle borst!

dinsdag 10 augustus 2010

Bloggen

Tja, je zal dr maar last van hebben. Zoveel blogs om vol te schrijven óf te volgen.
Maar nu heb ik mijn eigen blogs wel weer vol geschreven denk ik zo.

Op mijn eigen blog heb ik al uitvoerig verteld over onze vakantie én Winnie de poes (die eigenlijk een kater is).
Die van Hannah heb ik net een bericht geplaatst die over haar gaat tot 13 juli. Die voor 13 augustus staat al klaar, maar er kan nog zoveel leuks gebeuren in die paar dagen dat ik hem nog niet post. Ook heb ik even opgeruimd want mijn ruimte bij picasawebs was vol! Nu is van Hannah alleen nog te zien vanaf haar 2e verjaardag. De rest heb ik allemaal in word gepropt en opgeslagen.

Nu nog even dit plaatsen en dan ga ik eens lekker slapen.
Of misschien toch eerst nog even figuurlijk bloggen?

woensdag 4 augustus 2010

Vakantieverslag nu mét foto's

We zijn 3 weken weggeweest. We zaten op camping Bergzicht nabij Ommen.
We gingen op vakantie met mijn ouders, het gezin van mijn oudste zus (4 jongens van 11 mnd tot 7 jr waarvan 2 met ADHD), mijn tweede zus en ons eigen gezin. En daarnaast nog 3 poezen.


10 juli kwamen we aan en mochten jullie het je niet meer herinneren het was toen 37 graden. In die bloedverziekende hitte hebben wij de vouwwagen opgezet en een 8 pers. tent. Met tussenposes, drinkpauzes en zweetsessies. De oudste drie kids waren als snel eigen met de speeltuin, die hoefden we alleen even regelmatig in te smeren en drinken te geven.
De jongste twee hebben we in de schaduw in een badje gezet en die vermaakten zich ook wel.


En verder. Is het de eerste twee weken best heet geweest. De kids en wij zijn aardig bruin geworden en de haren werden steeds lichter blond (5 blonde kids)

We hebben niet veel uitstapjes gedaan. om 10 uur smorgens werd er op een pleintje met de kids gezongen en gedanst en daarna begon het knutselen waar ze een uurtje zoet mee waren.
'savonds om 7 uur was er een toneelstukje op het pleintje en daarna wassen en naar bed. Voor de kis dan he.

We hadden een rooster voor corvé voor de volwassenen. En voor de kids was er iedere dag een andere 'verzorger'. Dit werkte echt ideaal. Op deze manier heb je geen 7 papa's en mama's die je op je vingers tikken als er iets niet goed gaat. Maar is er ook 1 iemand die zijn/haar aandacht helemaal op jou kan richten.
Smorgens werd er eerst op de kaart gekeken en werd de desbetreffende volwassene aangeklampt.


We hadden ieder kind een tasje gegeven waar de pj/kleren/luiers/toiletartikelen in konden. Zo wist je ook direct wat er aan moest en hing het altijd op een duidelijke plek. Ook ideaal.

Als volwassene had je dan 1 dag geen corvé en 2 dagen geen kind.
Uiteraard kan je het niet laten om je met je eigen kinderen te bemoeien en voor ze te zorgen. Maar het was vooral een rust om te weten dat er iemand is die speciaal op 1 kind let. Mocht diegene even weggaan werd er even 'overgedragen'.

We hebben de 1e 2 weken alleen op het veld gezeten. Wat wel ideaal was want de kids waren alle 5 om 6 uur wakker. Tja, die houd je dan écht niet stil he.... Dus toen de laatste week het veld vol stond werd er wel even raar gekeken dat bij ons om 10 uur savonds het licht uit ging. De volgende morgen keken ze niet meer zo raar op daarvan.

Ach ja, we hebben genoten, zijn bijgekomen, bijgelezen, bijgespeeld en bijgezwommen. Hebben niks teveel gedaan, en niks te weinig. Gefietst, gelopen en toch nog wel wat leuke dingen gedaan zover het weer dat toeliet. En voor de oudste drie was de speeltuin al genoeg, voor de jongste twee was de doos met lego-autos genoeg. Wat wil je nog meer?


Hannah probeert Sem zijn fiets even. En probeert Matthias uit te leggen hoe dat muziekding werkt ;)


Waterpret met Hannah en Matthias.


Kleuren met viltstiften en Timo legt even uit dat de dopdrop moet.


Moeilijke momenten.


Samen spelen Hannah en Timo, en broederliefde tussen Matthias en Joran.


De papa's maken pannenkoeken en Matthias komt het nu al de keel uit.


De rest van de kinders smulde duidelijk wel!


Ballenjongen.


Fietsmeisje.


Boeventuig.


Eten is een serieuze aangelegenheid!


Creatievelingen.


Op een regenachtige dag werd er gekleurd!


Lekker spelen!


Elke avond na het douchen even vlechten in het haar.


Oh kijk nou! Hannah heeft ook laarzen!

En tot slot nog wat speelstad oranje:

Met papa én mama in een liegtuig!


Wat is er met de krokodil? Waarom is hij toch zo stil?


Spanning in het reuzenrad met Sem


Hannah zoekt het hogerop.


Hannah huilt en Hannah lacht.

En dat was het dan wel weer!
De spullen zijn ingepakt en opgeborgen, kleren gewassen en opgeruimd en het 'gewone' leven is weer aan de gang.
Maar dat we genoten hebben moge duidelijk zijn!