donderdag 26 augustus 2010

Lekker gezongen

Hehe! Het seizoen van koor is weer begonnen. Vanavond mochten we lekker zingen.
Hoewel ik blij was dat het vakantie was. Niet meer elke donderdagavond tot tien uur bezig te zijn. En niet meer de 'verplichting' om die donderdagavond vrij te houden.
Na vanavond besef ik weer hoe ik het gemist heb! Vol hartenlust zingen, én uit volle borst!

dinsdag 10 augustus 2010

Bloggen

Tja, je zal dr maar last van hebben. Zoveel blogs om vol te schrijven óf te volgen.
Maar nu heb ik mijn eigen blogs wel weer vol geschreven denk ik zo.

Op mijn eigen blog heb ik al uitvoerig verteld over onze vakantie én Winnie de poes (die eigenlijk een kater is).
Die van Hannah heb ik net een bericht geplaatst die over haar gaat tot 13 juli. Die voor 13 augustus staat al klaar, maar er kan nog zoveel leuks gebeuren in die paar dagen dat ik hem nog niet post. Ook heb ik even opgeruimd want mijn ruimte bij picasawebs was vol! Nu is van Hannah alleen nog te zien vanaf haar 2e verjaardag. De rest heb ik allemaal in word gepropt en opgeslagen.

Nu nog even dit plaatsen en dan ga ik eens lekker slapen.
Of misschien toch eerst nog even figuurlijk bloggen?

woensdag 4 augustus 2010

Vakantieverslag nu mét foto's

We zijn 3 weken weggeweest. We zaten op camping Bergzicht nabij Ommen.
We gingen op vakantie met mijn ouders, het gezin van mijn oudste zus (4 jongens van 11 mnd tot 7 jr waarvan 2 met ADHD), mijn tweede zus en ons eigen gezin. En daarnaast nog 3 poezen.


10 juli kwamen we aan en mochten jullie het je niet meer herinneren het was toen 37 graden. In die bloedverziekende hitte hebben wij de vouwwagen opgezet en een 8 pers. tent. Met tussenposes, drinkpauzes en zweetsessies. De oudste drie kids waren als snel eigen met de speeltuin, die hoefden we alleen even regelmatig in te smeren en drinken te geven.
De jongste twee hebben we in de schaduw in een badje gezet en die vermaakten zich ook wel.


En verder. Is het de eerste twee weken best heet geweest. De kids en wij zijn aardig bruin geworden en de haren werden steeds lichter blond (5 blonde kids)

We hebben niet veel uitstapjes gedaan. om 10 uur smorgens werd er op een pleintje met de kids gezongen en gedanst en daarna begon het knutselen waar ze een uurtje zoet mee waren.
'savonds om 7 uur was er een toneelstukje op het pleintje en daarna wassen en naar bed. Voor de kis dan he.

We hadden een rooster voor corvé voor de volwassenen. En voor de kids was er iedere dag een andere 'verzorger'. Dit werkte echt ideaal. Op deze manier heb je geen 7 papa's en mama's die je op je vingers tikken als er iets niet goed gaat. Maar is er ook 1 iemand die zijn/haar aandacht helemaal op jou kan richten.
Smorgens werd er eerst op de kaart gekeken en werd de desbetreffende volwassene aangeklampt.


We hadden ieder kind een tasje gegeven waar de pj/kleren/luiers/toiletartikelen in konden. Zo wist je ook direct wat er aan moest en hing het altijd op een duidelijke plek. Ook ideaal.

Als volwassene had je dan 1 dag geen corvé en 2 dagen geen kind.
Uiteraard kan je het niet laten om je met je eigen kinderen te bemoeien en voor ze te zorgen. Maar het was vooral een rust om te weten dat er iemand is die speciaal op 1 kind let. Mocht diegene even weggaan werd er even 'overgedragen'.

We hebben de 1e 2 weken alleen op het veld gezeten. Wat wel ideaal was want de kids waren alle 5 om 6 uur wakker. Tja, die houd je dan écht niet stil he.... Dus toen de laatste week het veld vol stond werd er wel even raar gekeken dat bij ons om 10 uur savonds het licht uit ging. De volgende morgen keken ze niet meer zo raar op daarvan.

Ach ja, we hebben genoten, zijn bijgekomen, bijgelezen, bijgespeeld en bijgezwommen. Hebben niks teveel gedaan, en niks te weinig. Gefietst, gelopen en toch nog wel wat leuke dingen gedaan zover het weer dat toeliet. En voor de oudste drie was de speeltuin al genoeg, voor de jongste twee was de doos met lego-autos genoeg. Wat wil je nog meer?


Hannah probeert Sem zijn fiets even. En probeert Matthias uit te leggen hoe dat muziekding werkt ;)


Waterpret met Hannah en Matthias.


Kleuren met viltstiften en Timo legt even uit dat de dopdrop moet.


Moeilijke momenten.


Samen spelen Hannah en Timo, en broederliefde tussen Matthias en Joran.


De papa's maken pannenkoeken en Matthias komt het nu al de keel uit.


De rest van de kinders smulde duidelijk wel!


Ballenjongen.


Fietsmeisje.


Boeventuig.


Eten is een serieuze aangelegenheid!


Creatievelingen.


Op een regenachtige dag werd er gekleurd!


Lekker spelen!


Elke avond na het douchen even vlechten in het haar.


Oh kijk nou! Hannah heeft ook laarzen!

En tot slot nog wat speelstad oranje:

Met papa én mama in een liegtuig!


Wat is er met de krokodil? Waarom is hij toch zo stil?


Spanning in het reuzenrad met Sem


Hannah zoekt het hogerop.


Hannah huilt en Hannah lacht.

En dat was het dan wel weer!
De spullen zijn ingepakt en opgeborgen, kleren gewassen en opgeruimd en het 'gewone' leven is weer aan de gang.
Maar dat we genoten hebben moge duidelijk zijn!

Winnie de Poes!

Ja hij is inmiddels helemaal ingeburgerd.
Hij kan al trappen lopen, dus we zijn benieuwd hoe oud hij nu eigenlijk écht is. Vanavond mag mij mee naar de dierenarts, ook om hem zijn volgende wormenkuur te geven, inentingen en hopelijk een chip.

Hij sjeest 's-avonds van hot naar her en van boven naar beneden. Dan heeft ie even de rits zoals wij dat dan noemen.
Alleen zijn vind hij niet fijn, maar lang op je schoot zitten is er ook niet bij. Het liefst ligt hij op 'zijn' kussen te sabbelen of op 'zijn' deken lekker te slapen.
Als wij tv kijken, zit hij erbij, als we eten wil hij het liefst op tafel dus dan gaat hij in de gang.
Als zijn eten op is en zijn drinken op of vies dan miauwt hij net zo hard totdat wij er wat aan doen.

We zijn begonnen om hem melk te geven vermengd met water. Dit omdat hij bij het vorige baasje alleen melk dronk. Inmiddels drinkt hij nu ook water en krijgt hij dus geen melk meer. Dit is volgens de dierenarts ook niet nodig. Hij eet alleen brokjes en geen vlees. Ik heb ook niet het idee dat hij het wil of nodig heeft.

Zodra 's-morgens de gang opengaat komt hij ons spinnend tegemoet. Als we de drollen uit de kattenbak vissen zit hij netjes te wachten tot hij de volgende lading kan neerleggen....

Het liefst speelt hij met blokjes lego, een muis, autootjes van de knikkerbaan en een prop papier. Tennisballen doen het ook goed maar zijn even groot als zijn koppie!

Hannah wil hem het liefst de hele dag rondsjouwen en als hij dat niet wil dan is ze beledigd. Maar wel vertederend om te zien dat ze hem lief benaderd.

Zo zat Hannah gister ineens in de gang en ik hoorde haar zeggen: nou even goot sitte ninnie!
Toen hij dat niet wilde, liep ze uit de gang deponeerde winnie ín de gang en deed de deur op een kier (we hebben er expres een deurstopper tussen gedaan). Ze drukte haar neus tussen de kier en zei:
En nou even eten he?!

Dus ik denk dat Winnie bij Hannah ook niks te kort zal komen. En Hannah zo ook niet. Want ze moet nu alsnog leren te delen en dat kost nog wel wat moeite. Ook moet ze leren geduld te hebben want als Winnie in zijn spel zit wil hij niet opgepakt worden, dan gaat hij krabben.
Ach, zo kunnen ze van elkaar leren toch?

Ook ons oppaskindje Timo vind Winnie de poes helemaal geweldig en lief. Hij loopt ook achter hem aan en roept hem de hele tijd. Maar daar luistert Winnie nog niet naar.

Zo, even een korte samenvatting van hoe het ons en Winnie bevalt om bij elkaar te zijn. Hij is eigenlijk ook niet meer weg te denken uit ons gezin. En hij is er pas!

dinsdag 3 augustus 2010

20 oktober operatie

Gistermorgen zijn we weer bij de gyn geweest ivm endometriose. In januari had hij al een cyste gezien in mijn linker-eierstok. Deze is nu wat gegroeid, maar niet ernstig veel. In januari hebben we het ook gehad over een eventuele operatie ivm de pijnklachten. Omdat de pijn nu is toegenomen en de cyste blijft groeien hebben we besloten om nu toch te laten opereren.

Hij zal beginnen met een kijkoperatie om in ieder geval de cyste weg te laten halen. Ook zal er gekeken worden of er verklevingen in mijn buik zitten. Zijn die er en zijn ze ernstig genoeg dan zal de kijkoperatie overgaan in een buikoperatie. Ik zie het dus wel als ik wakker wordt. En de revalidatie zal dan ook wel anders zijn bij een kijk of een buikoperatie. Allemaal nog spannend dus.
8 oktober ga ik 's-morgens naar de anesthesist en dan bel ik een dag voor de operatie om te horen hoe laat ik aan de beurt ben.

De arts is in september en begin oktober afwezig. Nu staat de operatie gepland op woensdag 20 oktober.

Dat was het dan wel weer. Niet veel te vertellen eigenlijk, en toch wel aardig wat.