woensdag 4 augustus 2010

Winnie de Poes!

Ja hij is inmiddels helemaal ingeburgerd.
Hij kan al trappen lopen, dus we zijn benieuwd hoe oud hij nu eigenlijk écht is. Vanavond mag mij mee naar de dierenarts, ook om hem zijn volgende wormenkuur te geven, inentingen en hopelijk een chip.

Hij sjeest 's-avonds van hot naar her en van boven naar beneden. Dan heeft ie even de rits zoals wij dat dan noemen.
Alleen zijn vind hij niet fijn, maar lang op je schoot zitten is er ook niet bij. Het liefst ligt hij op 'zijn' kussen te sabbelen of op 'zijn' deken lekker te slapen.
Als wij tv kijken, zit hij erbij, als we eten wil hij het liefst op tafel dus dan gaat hij in de gang.
Als zijn eten op is en zijn drinken op of vies dan miauwt hij net zo hard totdat wij er wat aan doen.

We zijn begonnen om hem melk te geven vermengd met water. Dit omdat hij bij het vorige baasje alleen melk dronk. Inmiddels drinkt hij nu ook water en krijgt hij dus geen melk meer. Dit is volgens de dierenarts ook niet nodig. Hij eet alleen brokjes en geen vlees. Ik heb ook niet het idee dat hij het wil of nodig heeft.

Zodra 's-morgens de gang opengaat komt hij ons spinnend tegemoet. Als we de drollen uit de kattenbak vissen zit hij netjes te wachten tot hij de volgende lading kan neerleggen....

Het liefst speelt hij met blokjes lego, een muis, autootjes van de knikkerbaan en een prop papier. Tennisballen doen het ook goed maar zijn even groot als zijn koppie!

Hannah wil hem het liefst de hele dag rondsjouwen en als hij dat niet wil dan is ze beledigd. Maar wel vertederend om te zien dat ze hem lief benaderd.

Zo zat Hannah gister ineens in de gang en ik hoorde haar zeggen: nou even goot sitte ninnie!
Toen hij dat niet wilde, liep ze uit de gang deponeerde winnie ín de gang en deed de deur op een kier (we hebben er expres een deurstopper tussen gedaan). Ze drukte haar neus tussen de kier en zei:
En nou even eten he?!

Dus ik denk dat Winnie bij Hannah ook niks te kort zal komen. En Hannah zo ook niet. Want ze moet nu alsnog leren te delen en dat kost nog wel wat moeite. Ook moet ze leren geduld te hebben want als Winnie in zijn spel zit wil hij niet opgepakt worden, dan gaat hij krabben.
Ach, zo kunnen ze van elkaar leren toch?

Ook ons oppaskindje Timo vind Winnie de poes helemaal geweldig en lief. Hij loopt ook achter hem aan en roept hem de hele tijd. Maar daar luistert Winnie nog niet naar.

Zo, even een korte samenvatting van hoe het ons en Winnie bevalt om bij elkaar te zijn. Hij is eigenlijk ook niet meer weg te denken uit ons gezin. En hij is er pas!

Geen opmerkingen: