dinsdag 28 december 2010

Poeh...

Ondertussen al sinds vrijdag de pilletjes in huis tegen de overgangsklachten. Ik had al hoofdpijn en dat werd afgelopen zondag alleen maar erger.
Net als buikpijn nu dus.
Ik zit nu nog in pj. Allereerst omdat het gewoon vakantie is in mijn hoofd.
Maar verder omdat ik buikpijn heb en staan gewoon niet lekker is.
Ik ga eerst maar even een paracetamol halen en een koppie thee erbij.
Gelukkig heeft ML Hannah net onder de douche gehad, dus die kan er weer even tegenaan.
baal baal baal...
En nu maar hopen dat de pilletjes wel werken tegen de depressie he..

woensdag 22 december 2010

Depressief door de overgang

Ja, laten we het zo maar noemen, iets anders is het niet toch?
Hoe lief iedereen ook voor me is, het helpt allemaal niks.
Dus het is ook niet zomaar iets wat ik voel.
Best rot zeg maar!
Gisteren de gynpoli gebeld, ik krijg nu livial voorgeschreven.
Werkt tegen overgangsklachten. Als het goed is krijg ik vandaag het recept.
En dan ga ik het zsm ophalen bij de apotheek.
Hopelijk is het dan snel weer over!

maandag 20 december 2010

Van binnen en van buiten

Van binnen en van buiten is een groot verschil.
Ben ik van binnen onrustig, van buiten zie je niks aan mij.
Van binnen zit iets wat eruit moet, maar van buiten houd ik me rustig.
Ik ben van binnen moe van alle emoties, van buiten probeer ik te lachen en blij te zijn.
Ik ben moe van het wachten op iets waar ik naar verlang, moe van alle uitstel moe van alles wat het tegenhoud.
Ik verlang naar een antwoord, het weten wat het wordt. En ja of een nee dát is wat ik wil.
Want een antwoord geeft mij de kans om te verwerken wat ik meemaak, een antwoord stopt de achtbaan aan emoties waar ik nu inzit.
Ik wil aan de noodrem trekken maar die is er niet, ik moet door tegen mijn wil in.
Maar ik wil eruit!

Ik voel me rot, herken mezelf niet meer in hoe ik reageer, ik kan kattig en vreselijk sjaggo zijn. Thuis, dat is binnen, maar van buiten, tegen anderen? Ik wil mijn masker af doen en even flink gillen, huilen. Maar ik kan het niet. Want zo zit ik niet in elkaar.

Help?

donderdag 16 december 2010

Winnie de poes is...

... een jeweetwelkater!
Ja hij moest er toch echt aan geloven. Zijn gedrag liet te wensen over hij wilde vaker de hort op dan ik de deur open wilde doen. En liefst zat hij de hele tijd te miauwen.
Daarnaast werd hij wat wild en gemeen tegen Hannah en dat is ook niet zo fijn.
Dus nu zijn z'n ballen dr af...
En het is allemaal goed gegaan hoor.
Om half tien was hij aan de beurt en deed hij nog heel stoer toen het slaapmiddel werd ingespoten. Eenmaal weer in zijn bakkie was hij binnen 5 min. in dromenland.
Toen hij dus echt aan de beurt was ben ik maar gaan haken, ik hoef dr echt niet bij te zijn.
Hij kwam terug helemaal voor pampus in zijn bakkie gelegd. Op z'n buik en zijn poten naast zijn lijf. Ogen open en een glazige blik.
Hij zal zo wel wakker worden en als hij zijn koppie kan optillen mag hij naar huis werd er gezegd.
De arts liep terug naar de behandelkamer en deed de deur dicht en ja hoor daar ging dat koppie! Alsof hij het begrepen had en geen minuut langer wilde blijven.
Ik heb nog even gewacht tot hij de rest van zijn lijf ook bewogen had en ben gaan betalen voor dit grapje.
Toen hij thuis uit zijn bakkie wandelde ging dat best nog wankel en hij verloor snel zijn evenwicht. Tijdens het door de kamer wandelen moest hij regelmatig even bijkomen waarbij hij met zijn neus op het laminaat een paar keer diep zuchtte en vervolgens weer verder liep.
Toen hij eenmaal gerust gesteld was dat hij écht weer thuis was is hij in zijn eigen zachte knuffelmandje gaan liggen en heeft Hannah hem voorgelezen.

Inmiddels rent hij weer achter me aan alsof ik eten in mijn zak heb zitten en komt hij gewoon weer kroelen en op het toetsenbord tikken.
Hij is wel wat slaperiger maar dat zal na vandaag ook wel over zijn want dan is de verdoving uitgewerkt.
En dan kunnen we hem straks met een gerust hart een nacht naar buiten sturen toch?

En omdat hij inmiddels ook zijn eerste sneeuw heeft meegemaakt hier nog een mooie foto ervan.


En als wij niet op tijd de deur weer opendoen laat Winnie zo weten dat hij naar binnen wil:

Ik ben er weeeer

En ik heb het inmiddels wel drukker hoor!;)
Ik ben natuurlijk bezig geweest met herstellen van de operatie. En dat is écht goed gegaan. Nu ik alles weer mag kan ik voor mijn gevoel beter uit de voeten.
Ik heb een mutsje gehaakt voor Hannah.
Oma heeft een trui gebreid voor Hannah en is al aan de tweede bezig.
Ik heb ein-de-lijk Hannah's nieuwe jurk af, dit keer op tijd voor kerst ;)
Ik heb kerstkaarten verstuurd, een kerstpakket gemaakt inclusief freubels.
En daarnaast natuurlijk allerhande dingen in en om het huis en in verband met andere taken.
Afgelopen zaterdag een concert met koor in Apeldoorn en aanstaande donderdag een Kerstconcert in de grote kerk in Dordrecht.

Maar ondertussen had ik mijn blogs ernstig verwaarloosd.
Dus daar moet ik natuurlijk wel wat aan doen!