maandag 7 maart 2011

Update nummero zoveel?

Ja laatst werd gevraagd hoe het met me was, maar ik kon er even niet op antwoorden.
Bij tijd en wijle zit ik namelijk vol wrok en irritatie en kan er geen goed woord uitkomen. Dus ook een goed gesprek zit er dan niet in.
Maar eergisteren toch weer een goed gesprek kunnen voeren met Freddy en nu zit ik weer beter in mijn vel. Dus tijd voor een update.
1 feb. de laatste injectie gehad dus nu wordt het aftellen van dagen/weken? De hormonen mogen er weer uit, ik hoef het niet meer lang vol te houden en dan heb ik geen opvliegers meer, kan ik 's-nachts tenminste weer heerlijk onder de dekens kruipen en normaal warm worden, heb ik niet meer last van die onstabiele factor: mijn humeur.
Wellicht wagen we er een gebakje aan als het weer beter gaat, maar wanneer dat is, is natuurlijk nog niet te zeggen.

Maar het was een zware periode, dat kan ik je wel zeggen. Ik was mezelf niet. En een hoop dingen gingen door me heen zonder dat ik het wilde. Het gevoel dat je iemand wel wat kan aandoen bijvoorbeeld. Is heel normaal als diegene je ook iets heeft aangedaan. Maar een peuter van 2,5 hoort je niet zó ver tot waanzin te drijven toch? Natuurlijk is niet luisteren een kunst op die leeftijd, maar dat hoort erbij. En ik ben blij dat ik haar niks aan heb gedaan maar ik verlang naar het moment dat ik alles van me af kan laten glijden en mijn schouders op kan halen in plaats van in woede uit te barsten. Hannah vast ook wel ;)

Het is niet zo gegaan als ik had gehoopt dus. Het kwam ook wel een beetje rauw op mijn dak. Een gyn die je bij je ziekenhuisbed vertelt dat je weer de overgang in moet. Ik had me er liever op voorbereid, het van te voren geweten. Dan hadden we ook beter kunnen plannen want ik ben dus na de operatie gewoon nog een keer ongesteld geweest en met een beetje plannen had dat niet hoeven gebeuren.
Deze keer was alles zo mogelijk nog erger dan de eerste keer overgang. Alles was intenser en zwaarder. Ik werd depressief, kreeg migraine en mijn gevoelens gingen gewoon op en neer zonder dat ik er vat op had. Ik was écht mezelf niet meer en werd geleefd zonder dat ik zelf kon sturen. Dat was niet goed, niet voor mij, niet voor mijn relatie met Freddy en ook niet voor Hannah. Dus we zijn het er allemaal wel over eens dat dit gewoon de laatste keer moet zijn dat ik die behandeling onderga.

En wellicht betekend dat dat áls ik hierna niet alsnog zwanger raak het misschien helemaal niet meer gebeurd. Maar dit is het niet nog eens waard om door te gaan als we nog een kindje willen. Want je moet koesteren wat je al hebt en niet verlangen naar iets wat je uit elkaar kan drijven toch? En dat is toch wel even slikken. Gelukkig is het nog helemaal niet zover dat we deze beslissing gaan voelen om het maar zo te zeggen. Maar hij is al wel genomen en dat is maar goed ook. Nu alles nog vers in ons geheugen ligt zeg maar.

De thermometer met cycluskaart ligt weer klaar. Op die manier kan ik weer een beetje vat op mijn lijf krijgen. Wellicht een beetje vroeg, maar het voelt wel goed om te doen.

1 maart heb ik wel even een vreugdesprongetje gemaakt, ik hoefde geen injectie te zetten en dat was op zich al een stap de goede richting in.
Ik merk ook dat mijn interne thermostaat in normale toestand al een tandje lager staat. Dat komt uiteraard ook doordat ik minder schildkliermedicijnen ben gaan slikken. Maar het is ook wel heel fijn. De opvliegers zijn zeker minder. Zo heb ik de hele logeerkamer verbouwd met maar 1 opvlieger in plaats van een constante bijvoorbeeld.

Ik heb door deze periode de noodzaak opgevat om bezig te blijven. Ik moest wel want ik werd gek van mezelf en bezig blijven is dan een goede afleiding. Dus vandaar project logeerkamer bijvoorbeeld, al was het óók nodig. Het zorgt nu voor een grote rust in huis. Niet alleen in mijn hoofd. Het is makkelijker iets op te ruimen als de plek waar het hoort ook makkelijk bereikbaar is toch?

Nu ik rustig op mijn kont kan zitten ga ik foto's uitzoeken. En eens bedenken hoe en wat ik ze ga inplakken. Gebleven in 2006 heb ik nog heel wat jaren te gaan. Maar ik zal selectief zijn. Het is toch wel heel leuk om de pagina's door te bladeren met herinneringen. En nu ik daarvoor ook rust in mijn hoofd heb wil ik het afmaken ook.

3 opmerkingen:

de Ruijter zei

Lufyou!!

Freddy zei

Waar zit hier de LIKE knop?

Joke Vermanen zei

Ik vind jou ook lief hoor!