zaterdag 30 juli 2011

Hoe haal je een DS uit elkaar...

En dan zo dat je hem weer in elkaar krijgt?
Leuke opdracht toch?
Hmm, tot je er achter komt dat je bijna klaar bent en het ene beeldscherm het écht niet meer doet....

woensdag 27 juli 2011

Geen shampoo het vervolg

Inmiddels zijn de reeds opengemaakte shampooflessen leeg. Die van Dove dus.
Vanmorgen voor het laatst mijn haar gewassen met echte shampoo.

Ik heb nu een mengsel gemaakt als conditioner die je 1 keer per week moet gebruiken. En spul voor 2 keer per week. En een fijne kam om het vuil uit je haar te wassen.

Dit is allemaal een test he. Mijn haar moet 'afkicken' van de shampoo en zal in het begin dus veel meer 'vet' produceren dan het echt nodig heeft. In het begin zal ik dus meer vettigheid uit mijn haar moeten kammen dan als het afgekickt is.
Maar dat kan nog even duren. Misschien iets minder lang omdat ik nu al van elke dag, naar elke 2 dagen naar elke 3 dagen wassen met shampoo ben gegaan.

We zullen zien we zullen zien.

dinsdag 26 juli 2011

Inpakken en verkopen.

Wat een klus zeg. Vorige keer dat ik ging verhuizen had ik een huisje van 67m2....
Dus veel was er niet in te pakken.
Nu heb ik een hele baby-uitzet op zolder staan inclusief kleren tot en met maat 98 voor jongens en meisjes.
Een aantal dozen van mijn ouders en zus.
En niet te vergeten dat we nu met 3 personen gaan verhuizen in plaats van 2.
Een hele hoop speelgoed, knuffels en beddegoed meer om het maar kort samen te vatten.

Inmiddels heb ik de inhoud van 1 van de schotten eruit gehaald en erop gezet waar het in het nieuwe huis moet komen.
Vervolgens ben ik in de logeerkamer mijn crea-kast gaan leeghalen, ook al 5 dozen...
Hier in de huiskamer staan ook al 13 dozen ingepakt.
Ik moet mijn best doen om te verzinnen wat ik echt niet meer nodig heb en dus kan inpakken. Maar dat zal vast wel goedkomen.
Wel heel jammer dat het zulk prutweer is, anders kon ik Hannah dr kleren met lange mouwen en pijpen ook inpakken, net als alle dekens...
Maar ja, denk je eens dat je moet inpakken met warm weer, dat is ook geen pretje.

Afgelopen week is de vouwwagen van mijn ouders verkocht. Die moesten we eerst leeghalen en een aantal dingen heb ik inmiddels verkocht. De rest verwachten we te gaan gebruiken in het nieuwe huis.
En verder ben ik natuurlijk druk met het verkopen van allerhande niet gebruikte producten van pollepels tot een eethoek, van babykleding tot grote mensenkleding.
Ik wou zeggen 'noem het en ik heb het' maar inmiddels begint de 'voorraad' te slinken!
Het meeste van de opbrengsten gaat naar een spaarpotje voor buitenspeelgoed voor de kinderen. Denk maar aan een mooi speeltoestel waar de jongens en het meisje zich op kunnen uitleven en een trampoline bijvoorbeeld. Maar ook skelters lijkt hun geweldig.
Inmiddels staat er 670 euro op de rekening, en we zijn nog lang niet klaar met verkopen.

Dus, druk druk druk dus. En ondertussen gaat het leven ook gewoon door natuurlijk.

woensdag 20 juli 2011

Even tussendoor


Nog een linkje naar een leuke give-away!

Naar Nijmegen geweest!

En nee, niet voor de 4-daagse.
Gisteren met de dames naar Roeland geweest, onze consultant inzake onze woonvorm en aan te kopen woning.
Toch wel spannend of we Nijmegen wel inkwamen ivm al die wandelaars, maar dat viel reuze mee.

Ook het gesprek viel reuze mee. Weinig dingen gehoord die me vreemd in de oren klinken (alsof ik weer terug op mijn werk was eigenlijk).
Alles in mij opgezogen en gisteravond nog even besproken met de mannen. En vanmorgen alles even in de pc gepropt en weer wat actie ondernomen.
Mocht ik mezelf nog even voordoen als mijn moeder, en vreemd genoeg kreeg ik alle informatie die ik nodig had. Ik blijf me er over verbazen!

Roeland was heel positief over de aan te vragen hypotheek en zag weinig tot geen beren op de weg. Hoewel we nu dus wel een overlijdensrisicoverzekering moeten aanvragen en gezien onze gezondheids-status kan dat nog wel voor wat beren op de weg zorgen, op zijn minst wat hobbels. Maar we zien het wel als het zover is.

Alles wordt steeds spannender en het houd je bijna uit je slaap omdat je niet kan wachten tot de sleutel van ons is, en het huis wat erbij hoort ook.
Er moet nog genoeg gebeuren en toch kunnen we er zo in. We bedoel ik dan zoveel mensen als mogelijk is en als nodig is.

Tot zover de update, ik ga toch maar even proberen te slapen....

vrijdag 15 juli 2011

Vanavond..

... gaan we naar de bios.
De laatste film van Harry Potter.
Ik heb er zin in!

woensdag 13 juli 2011

De telefoon doet het niet meer!

Zomaar ineens, midden in een gesprek een klik en sindsdien ben ik in gesprek. Volgens de telefoon dan....
Maar écht niet hoor, ik heb beide telefoons uitgezet en op de oplader.
Contact gehad met Tele2. Die hebben zo'n leuke internetvraagbaak. 1 vraag tegelijk invullen en zo kort als mogelijk anders snapt ie het even niet....
Over oefenen van geduld gesproken.
Dan na lang aandringen krijg je iemand die live met je in gesprek gaat en die doet een reset van hun kant. Helaas heeft het niks geholpen...
Weer op zoek naar die internetvraagbaak met hetzelfde verhaal.
Weer iemand die live in gesprek gaat en die adviseert om een nieuwe kabel te proberen van de modem naar de telefoon en anders een andere telefoon....
Ja die heb ik hier echt rondslingeren.
Maar mocht je dus de ingesprek toon krijgen, je weet nu waarom........

maandag 11 juli 2011

Nog even over mijn broer

Sinds gisteren zit het mij weer heel erg hoog en moet ik gewoon even wat kwijt.

Gisteren is in de kerk afgelezen dat de kerkenraad zich genoodzaakt voelt zijn lidmaatschap te beëindigen in verband met het zich niet bekeren na beoefening van de tucht. Kort gezegd kwam hij gewoon niet meer in de kerk en weigert dit nog te doen.

Hij heeft tegen mijn ouders ook eens gezegd: Ik weet wat God van mij vraagt maar ik weiger ernaar te leven, ik wil Hem gewoon niet meer in mijn leven hebben. Mijn broer heeft wat dat laatste betreft dan gewoon pech, want God is overal, ook al wil je het niet.

Het hamert er op zo'n moment allemaal weer extra in. In het dagelijks leven sluit je je ervoor af omdat er anders niks uit je handen komt. Je moet door, ook door de plannen voor ons nieuwe huis. Maar het feit dat hij geen contact met ons heeft, alleen op 'feestdagen' er is. Maar zelfs dan is hij er alleen van buiten, en van binnen sluit hij zich af. Hij vermijd gesprekken met de volwassenen en is druk in de weer met van alles en nog wat om maar niet stil te hoeven zitten. En meestal blijft hij maar een paar uurtjes.

Gisteren ook weer het besef wat een contrast het is met hoe het vroeger was. Hij was er altijd en smste of belde regelmatig. We spraken hem vaak en hij was overal bij betrokken en nu volkomen radiostilte.

Maar het doet extra zeer omdat er in dezelfde dienst dus ook gedoopt werd. Voor mij dubbel pijnlijk. Het zat me allemaal hoog. En dan zijn er ook nog mensen die onnadenkend zeggen dat het dan gelukkig wel vreugdevol is dat er nog gedoopt werd. Voor mij even niet sorry...
Ik heb mij er ook niet toe kunnen zetten de doopouders en familie te feliciteren omdat ik dat niet oprecht en vreugdevol kon. Ik heb ze nu een kaart gestuurd waarin ik het een beetje uitleg en het alsnog doe.

Maar ik heb gewoon pijn in mijn hart van alles.
Gelukkig hadden we dus een dominee en een ouderling uit een wijkgemeente die even met ons hebben staan praten na de dienst. Beiden begrepen heel goed hoe moeilijk het is om te blijven geloven in de doopbelofte als je kind/broer zo ver als mogelijk wil blijven van de God van die belofte. En toch moeten we blijven geloven dat God hem vasthoud, weet wat er in zijn hart is en ook met deze pijn een plan heeft.

Het is moeilijk om het weten te combineren met het voelen. Ik weet wat God beloofd heeft en dat Hij zich daar ook aan houd. Maar wanneer is deze marteling over? Ik heb nog steeds vertrouwen in God, écht, maar alleen in theorie zeg maar. En niet alleen in de situatie van mijn broer maar ook in onze situatie mbt het krijgen van kinderen. Ik blijf erbij, wist ik nu het antwoord maar vast dan kon ik verder, nu moet ik blijven wachten. En dat oefenen van geduld is het zwaarste wat er is.

zondag 10 juli 2011

Geen shampoo

Nou dat zegt alles al toch?
Ik zal het toch maar uitleggen.
Een tijdje geleden heb ik via Yunomi een shampoo-pakket van Dove gekregen. Gespaard met punten die je op de website van Yunomi kan verdienen.
Ik ben enthousiast geworden want mijn haar werd zacht en pluisde minder. Dat was na 1 week. Maar na 3 weken ging het weer pluizen en begon mijn hoofdhuid te jeuken.
Begin afgelopen week was de shampoo op en ging ik weer over op de oude shampoo en werd mijn haar vet.
Na wat nadenken is dat eigenlijk wel logisch. Blijkbaar heeft mijn hoofd veel meer vet aangemaakt om de shampoo aan te kunnen. Geeft weer aan hoe agressief een shampoo dus is.
Na wat googelen kwam ik op een Engelse blog waar gesproken werd over een hoofdhuid die afkickt van shampoo. En zo voelde dit voor mijn hoofdhuid ook. Vervolgens kwam ik op een site die aangaf dat je haar helemaal geen shampoo nodig heeft! Natuurlijk wordt je haar dan eerst heel vet, wat zoals ik al uitlegde logisch is. Maar na een periode van 2 tot 4 weken moet je zeker verbetering zien.
Er zijn er die hun haar 1 of 2 keer per week wassen met bakpoeder en appelazijn. Maar in principe zou elke dag goed borstelen en afspoelen met water genoeg moeten zijn om je haar schoon te maken.
Dus, ik besloot om te beginnen met mijn haar elke 2 dagen te wassen om zo langzaamaan aan het idee te wennen en dat langzaam af te bouwen. Ook omdat ik het een beetje zonde vind om de shampoo die ik nog heb zomaar weg te gooien (je bent een Hollander of niet he).
Ik merk nu al dat als ik mijn haar elke avond lang borstel het zachter voelt en minder pluist. Waarschijnlijk omdat je het vuil eruit borstelt en het natuurlijk vet over het haar verspreid. Normaal was je dat eraf zodat het niet bij het einde van je lange manen komt. Logisch toch?

vrijdag 8 juli 2011

Stemmen op ons liefste stel!

Dat Sem en Hannah een stel zijn wisten we al jaren, maar dat ze nu ook Het liefste Grill Meisterduo zijn dat mogen jullie bevestigen.
Klik op de link en stem op ons duo!

donderdag 7 juli 2011

Zachte handen..

Ik ben er al een flinke tijd naar op zoek.
Ik heb helaas de genen van mijn moeder in dit geval en binnen no time droge, schilferige handen en soms zelfs tot bloedens toe ivm piepkleine sneetjes.
Ik was al niet meer af, schoonmaken doe ik al jaren zonder schoonmaakmiddel en met een vochtige doek en handschoenen.
En ga zo maar door.
Maar ja, een mens moet ook gewoon douchen, handen wassen etc. Dus water komt er toch een keer op die handen en binnen no time springen de vellen er af.

Al tijden op zoek naar een crèmetje oid wat mij helpt maar verder dan vaseline ben ik niet gekomen want het meeste helpt niet of bevat een of andere parfum wat op alcohol basis is, nou alcohol in een wondje doet zeer!

Nu zat ik een beetje op het internet te rommelen. En kwam ik dit recept tegen.
Maak je handen nat.
Doe er een scheut olijfolie op.
Een theelepeltje zout.
En scrubben maar.
Dan afspoelen met water.
Je handen masseren met de olie die op je handen is achtergebleven.
Je houd er zachte handen aan over!
En ze zien er direct niet meer droog uit en dat was 5 min geleden nog wel het geval hoor!
Als je dit 2 keer per dag doet in het begin zou het je handen moeten herstellen daarna hoeft het nog maar 1 keer per dag.
Vergeet bij het masseren niet je nagelriemen!

woensdag 6 juli 2011

Leuke actie van Pearle...

Ik was vanmiddag bij de Pearle om mijn bril te laten stellen.
Hij was te breed dus heeft die meneer mijn glazen bijgeslepen waardoor hij beter zat.
Maar toen hij de poten een beetje recht wilde zetten deed hij dat met iets te veel kracht en krak een barstje in het glas!
Nu moet hij dus gerepareerd worden... duh.
Het nieuwe glas is besteld en zodra dat binnen is lever ik mijn bril in. Het barstje zit buiten mijn gezichtsveld en is echt heel klein.
Gelukkig alles op kosten van de Pearle.. dat dan weer wel;)
En natuurlijk met de welgemeende excuses van meneer.

maandag 4 juli 2011

Besparen

Een hot item tegenwoordig want iedereen heeft geld te weinig. Het gaat van klein tot groot en eigenlijk zou je op een hutje op de hei moeten wonen met je eigen groentetuintje, een waterbronnetje en een geit. Maar ja dat doen we niet want we kunnen nu eenmaal niet zonder ons dit of datje toch? Terwijl we op vakantie toch ook zonder een heleboel dingen kunnen dacht ik zo.

Maar goed. Ook in huize vermanen besparen en budgetteren we hoor. We moeten wel want met 1 inkomen en een huur boven de subsidiegrens is het niet ruim. Nu ligt het er wel aan hoe hoog dat inkomen is akkoord. Maar jullie begrijpen wel dat er niet veel overblijft? Tot nu toe spaarden we het hele jaar door om het mondjesmaat weer uit te geven en zo ging het elke keer door. Nu hebben we de belastingteruggaaf gebruikt om een lening in te lossen en ik denk dat we het niet eens nodig zouden hebben als we niet gingen verhuizen.

Verder zouden de meeste mensen een hoop geld kunnen besparen als ze niet op elk telefoontje ja zouden zeggen. Want 9 van de 10 telefoontjes zijn bedoeld om je dingen aan te smeren. Van goedkope beleggingsverzekeringen tot een boekenpakket wat nog niet in de winkel ligt! Wees nuchter, denk na en kijk naar wat je NU en NODIG hebt en niet naar wat je wilt. Dan houd je ineens een stuk meer geld over aan het einde van de maand waar je dan eens iets mee kan doen wat leuk of gezellig is maar wat je ook nodig hebt. Zoals een dagje uit met elkaar, of een nieuwe wasmachine ;)

Wij hebben geluk wat die laatste betreft. Die van ons gaat ze verhuizing niet overleven. Wat ik trouwens best vind tegenvallen want het is een goed merk en we hebben hem pas 6 jaar in gebruik. En nu is het digitale werk wat het begeeft en dat maakt het duur. Maar wij gaan samenwonen met anderen die nog wel een goeie machine hebben dus dat scheelt dan weer toch? Hoeven wij geen nieuwe te kopen.

En onze besparende acties gaan ook in het nieuwe huis gewoon door hoor. We verzekeren ons niet voor ieder gat en leven zuinig en bewust. En dat is heus gewoon goed, gezellig, leuk en lekker hoor!